Citibank sprzedał polski oddział działalności detalicznej do Velobank i co było dalej ...?

Jerzy Ciszewski20 czerwca 2026 · 5 min czytania
Powiedzielibyśmy: to duża, ale normalna transakcja. Ktoś chciał coś sprzedać, a ktoś chciał kupić. Tyle w temacie.
Tak się złożyło, iż nie pamiętam, od kiedy miałem konto osobiste w Citibanku; dodatkowo przez wiele lat był to klient mojej, nieistniejącej już agencji „Ciszewski Public Relations”. Był to bardzo dobry klient, ponieważ rozumiał, na czym polega istota działań public relations. I generalnie potrafił słuchać i wyciągać wnioski - dobre dla banku, szanując jednocześnie naszą pracę.
Jakiś czas temu (dziś mamy 20.06.26) została przeprowadzona migracja danych klientów do nowego właściciela.
W wyniku tej operacji okazało się, że bardzo dużo osób nie mogło zalogować się do nowego banku na swoje konto. Wszelkie wysiłki były odrzucane przez system; call center udawało, że działa; tak więc - ja osobiście, ale też mnóstwo innych osób, myślę, że można je liczyć w tysiącach, jeśli nie w dziesiątkach tysięcy - przez kilka dni było odciętych od swoich aktywów finansowych, spoczywających na rachunkach. Ostatecznie, po kilku dniach, nie pytajcie, bo nie wiem, udało mi się zalogować na moim, nieoczekiwanym przeze mnie, nowym koncie. OK.
Będę się starał odłożyć moje negatywne emocje związane z tą operacją na bok i będę udawał, że o tym zapomniałem.
1/ W końcówce roku 1999 poszedł strach, że w sylwestra 99/00 wysypią się zegary komputerów i cały system komputerowy padnie na pysk. Wtedy Citibank dał nam zlecenie, abyśmy przygotowali komunikację kryzysową na okoliczność, gdyby faktycznie tak się stało. Zawsze użerali się z nami o każde pół grosza. W tym konkretnym przypadku myśmy jako agencja CPR powiedzieli, ile to będzie kosztować, a oni powiedzieli: „Dobra”. Ostatecznie komputery się nie wywaliły - nic się nie stało. Zapłacili i polecieliśmy dalej.
2/ Zgłosił się do nas ogromny, międzynarodowy producent czegoś przemysłowego.
Powiedzieli, że będą w Polsce zamykać fabrykę tego czegoś i będą albo zwalniać ludzi, albo relokować ich do nowej lokalizacji gdzieś w Polsce.
Przygotowaliśmy taki plan. W tamtym czasie, mieliśmy już niezłą „wprawę” w tego typu operacjach. ... no i czekaliśmy.
Przyszedł klient i powiedział, że sam wykonał przeniesienie. Dodał, że my, jak również jakaś inna agencja (nie wiem, która - nieważne) dostaliśmy to lukratywne zlecenie, bowiem chcieli skonfrontować swój plan z „niezależnym” myśleniem. Tak się złożyło, że nasz plan i tej drugiej agencji był prawie w 100% zbieżny z tym, co oni dostali z zachodniej centrali; dostosowawszy do polskiego prawodawstwa i myślenia pozwoliło im to przeprowadzić tę operację prawie bezboleśnie.
3/ Któregoś dnia, zostaliśmy poproszeni o opracowanie dotyczące sponsoringu Stadionu Narodowego - wskazanie szans i ryzyk dotyczących naming rights. Z grubsza napisaliśmy, że to nowy, jeszcze nieotwarty obiekt i na tym etapie jest szereg przeciwwskazań, by nie inwestować w to miejsce pieniędzy oraz emocji. Potem klient powiedział, że oni tak właśnie myśleli oraz że inna agencja zajmująca się sponsoringiem sportowym, z grubsza napisała to samo. A chcieli swoje apetyty marketingowe „przeboksować” z innymi podmiotami, które się na tym lepiej znają. Czyli typowe wsparcie consultingowe.
Przez te trzy proste przykłady chcę zaznaczyć, co następuje:
W przypadku tak skomplikowanych operacji, jak przeniesienie setek tysięcy, a może kilku milionów (nie wiem, ile Citi miało klientów detalicznych), niezbędne, powiem więcej KONIECZNE! jest również zapewnienie backupu komunikacyjnego.
Gdy w grę wchodzą pieniądze klientów, czyli coś, co ma wpływ na ich emocje, odbiór rynku takiej sytuacji, nie wspominając o ochronie biznesowej reputacji, to, co zostało zrobione na linii migracji klientów z Citi do Velo, to kompletna, totalna, niewyobrażalna amatorka.
Jak wcześniej napisałem. Wiem, że światowa bankowość i w tym Citi, dla zasady, potrafi użerać się o każdego pensa. Velo też odrobiło tę lekcję i jak rozumiem, również potrafi wydrzeć komuś z gardła ostatniego peelena. Bo po prostu są bankami, czyli biznesami nastawionymi na maksymalizację zysku.
Z boku wyglądało to, jakby migracja klientów nie była odpowiednio przygotowana. Nie można było się zalogować. Od razu powstał totalny chaos informacyjny. Nic nie było wyjaśnione; totalnie nie było zaopiekowania się sytuacją kryzysową, żadnej bezpośredniej ... jakiejkolwiek komunikacji do rozedrganych i przestraszonych klientów.
Wyobraźmy sobie ponad osiemdziesięcioletnią kobietę lub mężczyznę, który/która od kilkudziesięciu lat miał/miała osobiste konto w Citi. Osoby z racji wieku niemające rozeznania w nowoczesnym internetowym świecie. Ludzie, którzy nie wiedzieli, że Citi sprzedało część detaliczną swojego biznesu - czyli historię życia wszystkich swoich klientów. Chcą wejść na swoje konto, zobaczyć, ile jeszcze mają pieniędzy w tym miesiącu z emerytury, a tu figa makiem. Nie mogą się zalogować i nie rozumieją, dlaczego. Ich świat się wali ...
Jako człowiek, który kilkadziesiąt lat robił m.in. w „kryzysówce”, naprawdę nie rozumiem, jak w nowoczesnym świecie, głównie żyjącym z informacji, można było ten temat tak zlekceważyć. Jak to możliwe, że wykształceni i mądrzy ludzie zarządzający tym projektem nie przewidzieli, że jakiś element, może w tej nader skomplikowanej pracy, może nie zadziałać; „obsunąć” się, czyli „wykrzaczyć” i trzeba będzie coś ludziom, czyli swoim byłym i przyszłym klientom, w ten czy w inny sposób coś zakomunikować. A nie udawać, że migracja się udała i wszystko jest OK. Jak mawiają klasycy, było bardzo daleko od ok.
Przygotowanie się do zarządzania ewentualną sytuacją kryzysową powinno być obowiązkową częścią takiego projektu. I jak wszyscy Państwo wiedzą, nie jest to żadne rocket science. Co zdecydowało o tym, że mimo tych ryzyk, wdrożono migrację? Prawdopodobnie pośpiech i nadzieja, że wszystko pójdzie jak trzeba. Jak to z nadziejami - czasami okazują się płonne.
Z pewnością wszystkie konta zostaną odzyskane. Za dwa, góra trzy czy cztery tygodnie sytuacja ta będzie niewyraźnym złym wspomnieniem. Za kilka miesięcy nikt już nie będzie o tym pamiętał.
p.s. gdy byłem wściekły, ktoś mi podpowiedział na fejsie, że można się zalogować przez mObywatela. W tamtych, najgorętszych dniach nie było takiej instrukcji. Nie wiem, kiedy ją powieszono na stronie. Trochę to zajęło czasu i złorzeczeń, ale powieszono tę instrukcję i dobrze.

Jerzy Ciszewski
Jeden z pierwszych PR-owców w Polsce. Maluje, pisze, wraca do Japonii.
Z pracowni
#crazyfishes
50 × 50 cm · 2 000 zł
Dalej na linii Biznes i PR
Polska „okiem” AI szukającej stereotypów
Filmik AI o Polsce pełen stereotypów jako pretekst do rozmowy o promocji kraju i przypomnienia kampanii z polskim hydraulikiem z 2005 roku.
Japonia kontra reszta świata - znajdź różnicę?
Klawiatura z japońskimi znakami wygenerowana przez ChatGPT jako zagadka znajdź różnicę oraz kilka faktów o hiraganie, katakanie i kanji.
49. edycja Rajdu Wisły - strzeliła mnie rajdówka Kuzaja ...
Uderzenie rajdówki Leszka Kuzaja na 49. Rajdzie Wisły i wspomnienie pracy z zespołem Marlboro, Ford, Mobil 1 oraz przyjaźni z Januszem Kuligiem.
Dodalbym, ze duzy komercyjny I nastawiony na zysk bank, powinien traktowac swych klientow przynajmniej jak ludzi. Tymczasem w oddzialach duzego miasta serwowal (Citi) traktowanie uragajace zwyklym zadadom spolecznego wspolistnienia. Tak bylo w kilku ostatnich miesiacach Citi.