Japońskie zamki - 国宝 松本城 czyli Skarb Narodowy Zamek Matsumoto

Jedną z moich japońskich zajawek są zamki samurajskie. Na ogół tak wybierałem swoją trasę, by w czasie jednej podróży trafić do jednego lub dwóch. Zresztą nie ja jeden tak robię.

Trudno powiedzieć, który zamek najbardziej mi się podobał, w ogólnym obrazku nie ma to większego znaczenia. Chyba muszę podejść do tego zagadnienia nieco inaczej - który pamiętam i wspominam. Zresztą nie tylko ja.

Czarny Zamek w Matsumoto położony w mieście Matsumoto w Prefekturze Nagano, na tle japońskich Alp. Określany jako jeden z najpiękniejszych i - cokolwiek by to nie znaczyło - „najbardziej historycznych” zamków w Japonii, począwszy od XVI wieku.

Budowla ta wpisana jest na listę dziedzictwa narodowego obok jeszcze czterech innych zamków w Japonii: Himeji, Inuyama, Hikone, Matsue, które we w miarę pierwotnym kształcie dotrwały do dnia dzisiejszego.

W Japonii bardzo dużo zamków zostało zniszczonych w różnych okresach historii. II wojna światowa dopełniła te procesy. Gdy w 1945 roku armia amerykańska szykowała się do ostatecznego pokonania Japonii, bombardowane były również zamki samurajskie, uznawano je za cele strategiczne, gdy pełniły funkcje militarne jako: sztaby, magazyny broni, koszary wojskowe.

Pierwotnie został nazwany zamkiem Fukashi; zbudowany w 1504 roku przez Shimadachi Sadanagę z klanu Ogasawara. Na przestrzeni wieków zamek był świadkiem, areną i stroną wielu konfliktów, m.in. w okresach panowania rodów: Takeda, Ogasawara i Tokugawa.

W okresie Edo, przekształcony z fortyfikacji wojskowej w rezydencję panujących panów oraz ich administrację, co odzwierciedlało i podkreślało jego rolę w pracach lokalnego samorządu. Pomimo zniszczeń i zaniedbań, zwłaszcza w epoce Meiji, gdy został prawie zburzony, lokalne wysiłki uratowały go i przeprowadzono gruntowne renowacje, aby przywrócić mu należną świetność.

Zamek Matsumoto jest klasycznym przykładem - „hirajiro” - japońskiego zamku zbudowanego na równinie lub w dolinie; w tym sensie jest unikatowy. Aby podnieść walory obronne, na ogół zamki były budowane na wzgórzach i w trudno dostępnych miejscach.

W 1952 roku zamek Matsumoto został uznany za narodowy skarb Japonii, podkreślając jego znaczenie historyczne i architektoniczne. Słynie nie tylko z efektownej i pięknej czarnej fasady z kontrastującym białym tynkiem, ale także z dobrze zachowanego stanu budowli, obejmującego główną twierdzę i jego wnętrze.