W dawnych czasach opowiadano w Asakusie pewną historię.

Pewnej zimowej nocy młody mnich, pilnujący świątyni, zauważył, że ogromny lampion przy bramie Kaminarimon zaczyna delikatnie się kołysać, choć nie było wiatru. Zaniepokojony podszedł bliżej. Wtedy usłyszał cichy głos.

Lampion – jak mówi legenda – był strażnikiem świątyni i przemówił do mnicha: „Nie pilnuj murów. Pilnuj serc ludzi.”

Mnich nie zrozumiał tych słów. Ale następnego dnia zobaczył coś niezwykłego. Staruszka, która codziennie przychodziła do świątyni, oddała swoją ostatnią monetę żebrakowi siedzącemu przy bramie. Wtedy mnich pojął znaczenie słów lampionu.

Świątynie mogą być zbudowane z drewna i kamienia – lecz prawdziwe sanktuarium powstaje w ludzkiej dobroci.

Od tego czasu mnich witał każdego przybysza uśmiechem, wierząc, że każdy człowiek może być pielgrzymem – nawet jeśli nie przyszedł się modlić.