Mój wieloletni przyjaciel, który dobrze wie, że jestem szurnięty na punkcie Japonii, przesłał mi esa z pytaniem - czy wiem, co to jest Hagoromo Fulltouch?
Zbaraniałem - nie wiedziałem, co to jest Hagoromo Fulltouch? Po rozmowie z W nieco zajarzyłem, pomyślałem, ta Hagoromo jest na wskroś japońska i mogła powstać wyłącznie w Japonii, tak jak parę innych maszyn, przedmiotów, umiejętności oraz idei. Aby to zrozumieć, należałoby mieć rozłożoną na części pierwsze ich dusze i zeskanowane, kompletem najlepszych na świecie tomografów. Z racji w miarę częstych podróży do Jap, jako tako, mogę coś o nich opowiedzieć, ale moja wiedza jest tak odległa, jak w linii prostej Warszawa położona jest do świętej góry Fuji.
Dobra ... Hagoromo to marka japońskiej kredy do pisania na tablicy, tak jak w szkole się pisze. Wikipedia drobiazgowo opisuje historię oraz zalety tej kredy; choć ona nie jest już japońska, ponieważ ta firma została przejęta przez firmę z Korei Południowej - więc gdyby ktoś był zainteresowany, to odsyłam do Wiki. Aby za dużo nie spojlerować, to nie było tak, że Koreańczyk przyszedł do Japończyka, aby odkupić od niego zakład produkcji kredy do pisania na tablicy. ... Jak w Japonii nic nie jest proste.
Kiedyś pisałem o książkach, które należy przeczytać, aby zrozumieć Japonię. Nie jest to wyłącznie moja opinia, ale podstawą jest praca amerykańskiej antropolog Ruth Benedict „Chryzantema i Miecz”; potem jako wiedzę uzupełniającą wskazałbym Alexa Kerra z jego „Japonią utraconą” i „Inne Kioto”; do tego jeszcze Nicolas Bouvier, który m.in. napisał „Kronika Japońska. Pustka i pełnia”, a potem jest wielu innych autorów, również polskich, którzy bardzo dobrze się znają na Japonii oraz potrafią tę wiedzę - często w beletrystyczny i przystępny sposób przekazywać innym ludziom.
Pod tym linkiem mój starszy wpis o książkach, co należy zaliczyć, aby mieć absolutną bazę wiedzową o Japonii i Japończykach; trzeba jeszcze dodać naszego autora Piotra Milewskiego i jego wizję na stare Tokio, czyli „Tokio opowieści z dolnego miasta”. Być może wtedy łatwiej będzie zrozumieć duszę kredy Hagoromo.
Wracając do tematu Hagoromo i matematyków. Tam między innymi napisane jest, iż ona jest ulubionym „narzędziem” (bo przecież oni nie potrzebują kalkulatorów) matematyków z różnych części świata. Hmm ... cóż może powodować, że właśnie matematycy tak bardzo ją lubią ...? Mózg stawia czasem opór, tak kreda go nie stawia. Tym samym, pozwala puszczać wodze matematycznej fantazji:
🧠 1. Gładkość pisania
Kreda Hagoromo bardzo płynnie przesuwa się po tablicy, stawiając minimalny opór, tak jakby łyżwiarz ślizgał się po lodzie. To bardzo ważne, gdy piszesz przez wiele godzin. Mnie boli dłoń i ręka.
🎯 2. Wyraźne, kontrastowe linie
Daje czysty, równomierny ślad, który dobrze widać nawet z dalszej odległości. Linia nie jest „przerywana” czy „rozmyta” - wygląda jak narysowana cienkim pastelowym markerem.
🧼 3. Niewielkie pylenie
W przeciwieństwie do taniej kredy, Hagoromo praktycznie nie pyli. To duży plus - lepsze dla zdrowia, mniej bałaganu, a tablica się łatwiej ściera.
🧱 4. Twarda, ale nie krucha
Nie łamie się tak łatwo jak inne kredy. Można nią pisać długo bez obawy, że rozpadnie się w dłoni. A jednocześnie jest miękka w dotyku i nie rysuje tablicy.
🧠 5. „Matematyczny klimat”
Wielu matematyków kojarzy ją z japońską precyzją i kulturą nauki - to kreda, której używali profesorowie z najwyższej półki (np. w Korei i Japonii). Często traktowana jest niemal jak symbol profesjonalizmu.
🕊️ 6. „Estetyka pisania”
Kreda Hagoromo daje estetyczny efekt - to trochę jak różnica między pisaniem tanim długopisem a dobrym piórem. Dla wielu to nie ma znaczenia. Dla wielu ma podstawowe - nie tylko co piszą, ale również jak to wygląda.
... co zatem mówią matematycy?
Gdyby ktoś chciał wznieść się na wyższy poziom graficznej ekspresji w pisaniu mądrych rzeczy na tablicy, na Amazonie można sobie kupić tę kredę
Jerzy Ciszewski
Jeden z pierwszych PR-owców w Polsce. Maluje, pisze, wraca do Japonii.
Z pracowni
#crazyfishes
60 × 60 cm · 2 000 zł
Dalej na linii Japonia
Święto Shōwa (昭和の日, Shōwa no Hi) obchodzone jest w Japonii co roku 29 kwietnia
Święto Shōwa 29 kwietnia, dzień pamięci cesarza Hirohito, który otwiera Złoty Tydzień, czas przepełnionych pociągów i hoteli.
„Shiro - Strażnik Psiej Góry”. Zamek w Inuyama. Japonia
Opowieść o białym psie Shiro, który nocnym wyciem ostrzegł obrońców zamku Inuyama przed atakiem i dał wzgórzu nazwę Góra Psa.
Legenda o duchu Okiku z zamku Himeji
Zamek Białej Czapli w Himeji i legenda o służącej Okiku, wrzuconej do studni przez samuraja, której duch nocami liczy porcelanowe talerze.
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego wpisu. Pierwszy komentarz może być Twój.

Napisz komentarz